Historie sportpark
Op zoek naar een eigen thuis
Sinds de oprichting in mei 1919 is UDI’19 voortdurend op zoek geweest naar een eigen plek om te voetballen. De eerste wedstrijden vonden plaats op het Vluchtoord, maar al snel verhuisde de club naar de Udensche Hei tussen Uden en Volkel. In de beginjaren speelde UDI’19 vooral beker- en vriendschappelijke wedstrijden, steeds op wisselende locaties. Van de Maasstraat tot aan de Volkelseweg, het Missiehuis en de Veghelsedijk — de jonge vereniging zwierf letterlijk over Uden. Pas in 1927 kreeg UDI’19 een meer vaste plek ‘in de Flos’, achter Vos-Rikken, waar het verenigingsleven echt vorm begon te krijgen.
De geboorte van het sportpark
Na de Tweede Wereldoorlog groeide de wens om een écht sportpark te realiseren. De gemeente Uden maakte plannen voor het terrein waar ooit het Missiehuis van Steyl had gestaan: een sportpark met onder andere een zwembad en drie sportvelden. Toch duurde het tot 1956 voordat de eerste velden daadwerkelijk bespeelbaar waren. Het sportpark beschikte over drie velden, kleedruimtes voor vier elftallen en zelfs een rijwielstalling — een ware luxe in die tijd. Vanaf dat moment kon UDI’19 eindelijk spreken van een vaste thuisbasis, waar sport, gemeenschap en ambitie samenkwamen. Het hoofdveld, gelegen binnen de atletiekbaan, kreeg al snel de bijnaam ‘De Kuip’ (het huidige stadion van Atletiekvereniging De Keien). Daar werd in 1963 de eerste wedstrijd gespeeld.
Groei en vernieuwing
De jaren daarna stonden in het teken van groei, tegenslagen én vernieuwing. UDI’19 speelde in die periode op de velden buiten de Kuip — het huidige hoofdveld, veld 1 en veld 2. Om de trainingsfaciliteiten te verbeteren besloot de gemeente uiteindelijk een halfverhard trainingsveld (het huidige veld 6) met verlichting aan te leggen. In 1965 werden het halfverharde veld, een korfbalveld, twee voetbalvelden en een kleedgebouw (op de plek van de huidige kleedkamers 3 t/m 8) opgeleverd. Vijf jaar later, in 1970, opende UDI’19 zijn eerste echte clubhuis, gebouwd met hulp van leden, ouders en lokale bedrijven. In de jaren ’80 en ’90 groeide dit gebouw uit tot het bruisende hart van de vereniging, met meerdere uitbreidingen, nieuwe kleedkamers en moderne voorzieningen. In 1997 kreeg de accommodatie officieel de naam “Parkzicht”, een verwijzing naar het fraaie uitzicht over het groene sportpark.
Verbouwd tot een modern sportpark
Vanaf de jaren negentig is het sportpark stap voor stap gemoderniseerd. De kleedkamers werden meerdere keren gerenoveerd en het clubgebouw werd in 1992 uitgebreid met 250 m², inclusief nieuwe kleedruimtes en een bestuurskamer. De laatste grote verbouwing volgde in 2013, toen het clubhuis een complete make-over kreeg. Op de accommodatie werd in 2010 het eerste kunstgrasveld geopend. De iconische tribune uit 1982 kreeg in 2014 een kleurrijke metamorfose met rood-blauw-witte stoeltjes, passend bij de clubkleuren. In de jaren daarna volgden verdere verbeteringen, zoals moderne ledverlichting en een digitaal scorebord. Zo onderging het sportpark door de jaren heen vele vernieuwingen.
Wat ooit begon als een zwervende club op zoek naar een eigen veld, is uitgegroeid tot een groot, bosrijk sportpark — een trotse thuisbasis voor spelers, supporters en de hele Udense gemeenschap.
UDI’19 is klaar voor de volgende stap richting de toekomst.
